برای دفتر کار ۲۰، ۵۰ یا ۱۰۰ متری چند میز اداری لازم است؟

برای یک دفتر کار ۲۰، ۵۰ یا ۱۰۰ متری چند میز اداری می‌توان در نظر گرفت؟ پاسخ به این سؤال فقط به متراژ دفتر بستگی ندارد. ابعاد میزها، تعداد کارکنانی که هم زمان در محل حضور دارند، فضای رفت و آمد، اتاق مدیریت، محل برگزاری جلسات و نیاز به بایگانی، همگی بر ظرفیت واقعی دفتر تأثیر می‌گذارند.

برای مدیران، مسئولان منابع انسانی و شرکت‌های در حال توسعه، برآورد ظرفیت دفتر پیش از خرید مبلمان اهمیت زیادی دارد. این برآورد کمک می‌کند تعداد میزها و صندلی‌ها متناسب با نیاز مجموعه انتخاب شود، فضای کافی برای فعالیت روزانه باقی بماند و در صورت افزایش کارکنان، نیاز به تغییر اساسی چیدمان کمتر شود.

در این راهنما، ظرفیت تقریبی دفترهای ۲۰، ۵۰ و ۱۰۰ متری را در چند سناریو بررسی می‌کنیم. اعداد ارائه شده برای برنامه‌ریزی اولیه هستند و نباید به عنوان ظرفیت قطعی یا استاندارد ثابت در نظر گرفته شوند؛ زیرا تعداد نهایی میزها باید با توجه به پلان واقعی، ابعاد مبلمان و نیازهای هر شرکت مشخص شود. برای بررسی مدل های مناسب نیز می‌توانید محصولات میز اداری را مشاهده کنید.

پیش از محاسبه تعداد میزهای چه عواملی را باید در نظر گرفت؟

اولین قدم، مشخص‌کردن مساحت قابل استفاده دفتر است. متراژی که در قرارداد یا نقشه ساختمان درج شده، لزوماً برابر با فضایی نیست که می‌توان برای میزها و صندلی‌ها استفاده کرد. ستون‌ها، دیوارهای داخلی، فرورفتگی‌ها، مسیر ورودی و فضاهای اختصاص‌یافته به تأسیسات ممکن است بخشی از سطح موجود را اشغال کنند.

علاوه بر مساحت، چند عامل اصلی بر ظرفیت واقعی دفتر تأثیر می‌گذارند.

۱. نوع فعالیت و تعداد کارکنان حاضر در دفتر

در یک شرکت نرم‌افزاری که بیشتر کارکنان با لپ‌تاپ کار می‌کنند، ممکن است میزهای کوچک‌تر پاسخ‌گو باشند. در مقابل، کارکنانی که هم‌زمان از دو نمایشگر، اسناد چاپی، تجهیزات جانبی یا فضای زیادی برای بررسی مدارک استفاده می‌کنند، به سطح کاری بزرگ‌تری نیاز دارند.

همچنین باید بین تعداد کل کارکنان و تعداد افرادی که هم‌زمان در دفتر حضور دارند تفاوت قائل شد. اگر بخشی از کارکنان دورکار باشند یا از میزهای اشتراکی استفاده کنند، ممکن است تعداد جایگاه‌های ثابت موردنیاز کمتر از تعداد کل کارکنان باشد.

۲. ابعاد میز اداری و فضای مورد نیاز صندلی

سطح اشغال‌شده توسط یک میز، تنها بخشی از فضای لازم برای هر جایگاه کاری است. صندلی باید امکان عقب‌رفتن و حرکت داشته باشد و کاربر نیز بتواند بدون برخورد با میز کناری یا مسدودکردن مسیر، از جای خود بلند شود.

برای برآورد اولیه می‌توان این ابعاد متداول را در نظر گرفت:

• میز ۱۲۰ در ۶۰ سانتی‌متر: مناسب برخی جایگاه‌های کاری جمع‌وجور.
• میز ۱۴۰ در ۷۰ سانتی‌متر: گزینه‌ای برای کار روزمره با فضای بیشتر برای مانیتور و اسناد.
• میز ۱۶۰ در ۸۰ سانتی‌متر: مناسب فعالیت‌هایی که به سطح کار بزرگ‌تری نیاز دارند، اما فضای بیشتری نیز اشغال می‌کند.

این ابعاد نمونه‌اند و اندازه مناسب نهایی به نوع کار، تجهیزات و مدل میز بستگی دارد. برای مثال، میز دارای فایل متصل، پایه جانبی یا صفحه اضافی ممکن است فضای بیشتری از یک میز ساده نیاز داشته باشد.

۳. فضای مدیریت، جلسه و بایگانی

اگر دفتر علاوه بر فضای کارکنان به اتاق مدیریت، میز جلسه، محل انتظار مراجعه‌کنندگان یا کمدهای بایگانی نیاز داشته باشد، نمی‌توان تمام مساحت را به میزهای کارکنان اختصاص داد. در بعضی دفترها، یک اتاق جلسه کوچک می‌تواند به‌اندازه چند جایگاه کاری از ظرفیت فضای باز کم کند.

به همین دلیل، پیش از محاسبه تعداد میزها باید مشخص شود کدام فضاها ضروری هستند و کدام فعالیت‌ها را می‌توان به‌صورت مشترک یا در فضای چندمنظوره انجام داد.

۴. مسیرهای رفت‌وآمد و دسترسی

چیدمانی که روی نقشه تعداد زیادی میز را در خود جای می‌دهد، لزوماً برای استفاده روزانه مناسب نیست. کارکنان باید بتوانند به ورودی، پنجره‌ها، کمدها و تجهیزات مشترک دسترسی داشته باشند و مسیر خروج نیز با صندلی یا مبلمان مسدود نشود.

عرض مناسب مسیر به شکل چیدمان، نوع استفاده و الزامات دسترسی بستگی دارد. بنابراین، بهتر است ابعاد راهروها و فاصله‌ها بر اساس پلان و شرایط واقعی بررسی شوند، نه با یک عدد یکسان برای همه دفترها.

برای دفتر ۲۰ متری چند میز اداری مناسب است؟

دفتر ۲۰ متری معمولاً برای تیمی کوچک، دفتر یک کسب‌وکار نوپا یا فضای کار اختصاصی چند نفر مناسب است. با این حال، تعداد میزهای قابل استفاده به این بستگی دارد که آیا تمام فضا به کار کارکنان اختصاص دارد یا باید میز مدیریت، کمد، محل مراجعه‌کننده یا فضای جلسه نیز در آن قرار بگیرد.

سناریوی اول: دفتر کوچک با سه جایگاه کاری

اگر دفتر تقریباً یک فضای باز باشد و نیاز به اتاق مجزا نداشته باشد، سه میز جمع‌وجور می‌توانند نقطه شروع مناسبی برای بررسی پلان باشند. میزها را می‌توان در امتداد یک دیوار یا به شکل چیدمان خطی قرار داد تا بخش میانی اتاق برای حرکت و دسترسی آزاد بماند.

این سناریو برای تیمی مناسب است که هر سه نفر به جایگاه ثابت نیاز دارند و فضای زیادی برای بایگانی یا تجهیزات جانبی در اختیار ندارند. اگر هر کاربر به میز بزرگ، فایل جداگانه یا تجهیزات متعدد نیاز داشته باشد، باید ظرفیت را دوباره ارزیابی کرد.

سناریوی دوم: چهار جایگاه کاری در فضای باز

در بعضی پلان‌های منظم، امکان بررسی چیدمان چهار میز کوچک نیز وجود دارد. برای رسیدن به این تعداد، معمولاً باید از سطح‌های کاری جمع‌وجور استفاده شود، فضای ذخیره‌سازی به شکل عمودی یا مشترک در نظر گرفته شود و از قرار دادن مبلمان غیرضروری خودداری کرد.

چهار میز برای هر دفتر ۲۰ متری پیشنهاد قطعی نیست. اگر در ورودی، پنجره، ستون یا کمد ثابت در محل نامناسبی قرار گرفته باشد، چنین چیدمانی می‌تواند مسیر حرکت را محدود کند. پیش از انتخاب این سناریو باید فضای لازم برای صندلی‌ها و دسترسی روزانه بررسی شود.

سناریوی سوم: دو جایگاه کاری به همراه مدیریت یا جلسه کوچک

اگر دفتر علاوه بر کار روزمره به محل ملاقات مشتری یا فضای اختصاصی مدیر نیاز داشته باشد، دو جایگاه کاری می‌توانند انتخاب منطقی‌تری باشند. در این حالت، بخشی از فضا برای یک میز کوچک جلسه، میز مدیریت یا کمد اسناد باقی می‌ماند.

در دفترهای کوچک، کم‌کردن تعداد میزها همیشه به معنای استفاده ضعیف‌تر از فضا نیست. گاهی دو جایگاه راحت و یک محل جلسه کاربردی، از چهار میز فشرده که دسترسی و حرکت را دشوار می‌کنند، نتیجه بهتری دارد.

برای دفتر کار ۵۰ متری چند میز اداری می‌توان چید؟

در دفتر ۵۰ متری، امکان تفکیک عملکردها بیشتر است. می‌توان برای کارکنان فضای کار گروهی در نظر گرفت و بخشی از مساحت را به مدیریت، جلسه کوتاه، بایگانی یا تجهیزات مشترک اختصاص داد. با این حال، اگر دیوارهای داخلی زیادی وجود داشته باشد، ظرفیت دفتر نسبت به یک پلان باز کاهش پیدا می‌کند.

سناریوی اول: دفتر باز با هفت تا هشت جایگاه کاری

برای شرکتی که بیشتر کارکنان به میز ثابت نیاز دارند و اتاق جلسه مستقل در اولویت نیست، بررسی چیدمان هفت تا هشت میز می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد. در این سناریو، میزها معمولاً در یک یا دو ردیف قرار می‌گیرند و مسیر رفت‌وآمد اصلی باید از ابتدا مشخص شود.

برای جلوگیری از شلوغی، بهتر است فایل‌ها و لوازم مشترک در یک محل مشخص قرار بگیرند و فضای میان میزها به محل انباشت کارتن، صندلی اضافی یا تجهیزات بلااستفاده تبدیل نشود.

سناریوی دوم: هفت تا نه جایگاه با فضای مشترک محدود

اگر شرکت به یک محل کوچک برای گفت‌وگوی داخلی یا میز مشترک نیاز داشته باشد، می‌توان تعداد میزهای کارکنان را در محدوده‌ای متناسب با پلان تنظیم کرد. در این حالت، محل جلسه بهتر است برای ملاقات‌های کوتاه و تعداد محدودی از افراد طراحی شود، نه جلسات طولانی و پرتعداد.

ظرفیت دقیق به ابعاد میزها و شکل فضا وابسته است. اگر میزهای ۱۶۰ سانتی‌متری یا فایل‌های مجزا انتخاب شوند، احتمالاً تعداد جایگاه‌ها باید کاهش یابد.

سناریوی سوم: پنج تا هفت جایگاه به همراه اتاق مدیریت یا جلسه

در دفترهایی که حفظ حریم خصوصی مدیر، برگزاری جلسات با مشتری یا نگهداری اسناد اهمیت بیشتری دارد، بهتر است از ابتدا برای این نیازها فضا در نظر گرفته شود. اختصاص بخشی از دفتر به اتاق مدیریت یا جلسه، تعداد میزهای فضای باز را کم می‌کند؛ اما می‌تواند عملکرد کلی محیط را بهبود دهد.

این گزینه برای شرکت‌های خدماتی، واحدهای فروش یا کسب‌وکارهایی مناسب است که مراجعه‌کننده دارند و نمی‌خواهند تمام ملاقات‌ها در کنار میز کارکنان انجام شود.

برای دفتر ۱۰۰ متری چند میز اداری قابل استفاده است؟

دفتر ۱۰۰ متری انعطاف بیشتری برای تفکیک بخش‌ها دارد؛ اما تعداد میزهای آن همچنان به ترکیب فضا وابسته است. یک فضای باز با چیدمان منظم می‌تواند جایگاه‌های بیشتری نسبت به دفتری با چند اتاق مجزا، فضای انتظار و بایگانی بزرگ در خود جای دهد.

سناریوی اول: فضای کار گروهی با حدود ۱۴ تا ۱۸ جایگاه

برای شرکتی که بیشتر مساحت را به فضای کار کارکنان اختصاص می‌دهد، بررسی ظرفیت حدود ۱۴ تا ۱۸ میز می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد. این برآورد به معنای قرار دادن فشرده میزها در تمام سطح دفتر نیست؛ مسیرهای دسترسی، فضای صندلی‌ها و محل تجهیزات مشترک باید در نقشه باقی بمانند.

برای چنین تیمی، میزهای هم‌اندازه و چیدمان منظم معمولاً برنامه‌ریزی را ساده‌تر می‌کنند. همچنین می‌توان فایلینگ و تجهیزات عمومی را در بخش‌های مشترک قرار داد تا در کنار هر میز، فضای ذخیره‌سازی جداگانه لازم نباشد.

سناریوی دوم: حدود ۱۰ تا ۱۴ جایگاه همراه با مدیریت و جلسه

اگر دفتر به اتاق مدیریت، فضای جلسه یا پذیرش مراجعه‌کنندگان نیاز داشته باشد، ظرفیت بخش کارکنان کاهش پیدا می‌کند. در این حالت، ممکن است حدود ۱۰ تا ۱۴ میز برای فضای کار گروهی قابل بررسی باشد؛ البته تعداد نهایی به مساحت بخش‌های اختصاصی و ابعاد مبلمان بستگی دارد.

مزیت این سناریو آن است که فعالیت‌های مختلف از یکدیگر تفکیک می‌شوند. جلسات، تماس‌های کاری و مراجعه‌کنندگان کمتر مزاحم تمرکز کارکنان خواهند شد و هر بخش متناسب با کاربری خود طراحی می‌شود.

سناریوی سوم: حدود ۱۲ تا ۱۶ جایگاه با فضای ذخیره‌سازی و کار مشترک

بعضی شرکت‌ها به‌جای اتاق جلسه مستقل، فضای بازتری برای گفت‌وگوهای کوتاه، کمدهای مشترک و تجهیزات اداری در نظر می‌گیرند. در چنین شرایطی، می‌توان تعداد میزها را با توجه به سهم هر کاربری تنظیم کرد.

برای مثال، اگر کارکنان اسناد کمتری نگهداری کنند و از تجهیزات مشترک استفاده کنند، فضای بیشتری برای جایگاه‌های کاری باقی می‌ماند. اما اگر هر واحد به کمدهای اختصاصی، چاپگر یا تجهیزات حجیم نیاز داشته باشد، باید این بخش‌ها نیز در محاسبه وارد شوند.

جدول مقایسه ظرفیت دفترهای ۲۰، ۵۰ و ۱۰۰ متری

جدول زیر یک خلاصه اولیه برای مقایسه سناریوهاست. این اعداد، ظرفیت تضمین‌شده یا استاندارد ثابت نیستند؛ بلکه محدوده‌هایی برای شروع طراحی و بررسی پلان به شمار می‌روند.

در این جدول، منظور از چیدمان فشرده، استفاده از میزهای جمع‌وجور و اختصاص سهم بیشتری از فضا به جایگاه‌های کاری است؛ نه حذف فضای لازم برای حرکت و دسترسی. همچنین «چیدمان با مدیریت یا جلسه» به این معناست که بخشی از مساحت به کاربری‌های غیر از میزهای ثابت کارکنان اختصاص داده می‌شود.

اگر دفتر دارای سرویس، آبدارخانه، انبار، دیوارهای متعدد یا فضای انتظار باشد، ممکن است ظرفیت واقعی از محدوده‌های بالا کمتر شود. در مقابل، در یک پلان باز و منظم، امکان بررسی گزینه‌های بیشتری وجود دارد؛ البته فقط در صورتی که فضای کاری هر فرد و مسیرهای دسترسی حفظ شود.

ابعاد میز اداری چه تأثیری بر تعداد جایگاه‌های کاری دارد؟

انتخاب ابعاد میز یکی از تصمیم‌هایی است که مستقیماً روی ظرفیت دفتر تأثیر می‌گذارد. برای نمونه، میز ۱۲۰ در ۶۰ سانتی‌متر سطحی معادل ۰٫۷۲ مترمربع دارد؛ درحالی‌که سطح میز ۱۴۰ در ۷۰ سانتی‌متر حدود ۰٫۹۸ مترمربع و میز ۱۶۰ در ۸۰ سانتی‌متر حدود ۱٫۲۸ مترمربع است.

این اعداد فقط مساحت صفحه میز را نشان می‌دهند، نه فضای کامل موردنیاز هر کاربر. صندلی، حرکت کاربر، مسیر دسترسی و فاصله از میزهای مجاور نیز باید در نقشه محاسبه شوند. به همین دلیل، نمی‌توان با تقسیم مساحت دفتر بر مساحت صفحه میز، تعداد میزهای قابل استفاده را به‌دست آورد.

چه زمانی میز کوچک‌تر انتخاب بهتری است؟

میزهای جمع‌وجور می‌توانند برای کارهایی که عمدتاً با لپ‌تاپ انجام می‌شوند و به اسناد کاغذی زیادی نیاز ندارند، مناسب باشند. این مدل‌ها در دفترهای کوچک یا واحدهایی که چند جایگاه کاری در کنار هم دارند، انعطاف بیشتری ایجاد می‌کنند.

با این حال، اگر کاربر به دو مانیتور، تلفن، اسناد و لوازم متعدد نیاز دارد، کوچک‌کردن میز ممکن است به شلوغی سطح کار و کاهش راحتی منجر شود. بهتر است پیش از انتخاب ابعاد، تجهیزات هر جایگاه مشخص شود.

چه زمانی میز بزرگ‌تر لازم است؟

برای مدیران، کارشناسانی که اسناد زیادی بررسی می‌کنند یا کارکنانی که تجهیزات متعدد دارند، میز بزرگ‌تر می‌تواند سطح کاری مناسب‌تری فراهم کند. البته استفاده از میزهای بزرگ در تمام بخش‌ها لزوماً بهترین راهکار نیست؛ می‌توان ابعاد میز را بر اساس وظیفه هر واحد انتخاب کرد.

برای مثال، میز مدیریت، میز کارشناس و میز اپراتوری ممکن است ابعاد متفاوتی داشته باشند. این تفاوت باید در نقشه نهایی لحاظ شود تا ظرفیت دفتر بر مبنای ترکیب واقعی مبلمان محاسبه شود.

چطور فضای رفت‌وآمد، جلسه و ذخیره‌سازی را محاسبه کنیم؟

یکی از خطاهای رایج در برنامه‌ریزی دفتر، اختصاص تمام مساحت به مبلمان اصلی و موکول‌کردن مسیرهای دسترسی و فضاهای پشتیبان به مرحله آخر است. بهتر است کاربری‌های اصلی از ابتدا روی پلان مشخص شوند و سپس تعداد میزها تعیین شود.

مسیرهای رفت‌وآمد را پیش از چیدمان مشخص کنید

ابتدا مسیر ورود به دفتر و دسترسی به بخش‌های مختلف را روی نقشه مشخص کنید. درها باید امکان بازشدن داشته باشند و کارکنان برای رسیدن به جایگاه خود مجبور نباشند از فضای کاری دیگران عبور کنند. مسیرهای پرتردد نیز نباید با صندلی‌های عقب‌رفته یا کمدهای بازشونده مسدود شوند.

عرض مناسب مسیر به شکل چیدمان، نوع استفاده و الزامات دسترسی بستگی دارد. بنابراین، بهتر است ابعاد راهروها و فاصله‌ها بر اساس پلان و شرایط واقعی بررسی شوند، نه با یک عدد یکسان برای همه دفترها.

فضای جلسه را متناسب با تعداد افراد طراحی کنید

هر دفتر به اتاق جلسه مستقل نیاز ندارد. در شرکت‌های کوچک، گاهی یک میز مشترک برای گفت‌وگوهای کوتاه کافی است؛ اما برای جلسات رسمی یا ملاقات با مشتریان باید محل مشخصی در نظر گرفته شود.

اگر جلسه‌ها به‌صورت آنلاین برگزار می‌شوند، محل نمایشگر، دوربین، برق و شبکه نیز باید پیش‌بینی شود. این تجهیزات ممکن است روی محل قرارگیری میز و مسیر کابل‌ها تأثیر بگذارند. در دفترهای محدود، فضای چندمنظوره می‌تواند در ساعات مختلف به کاربری‌های متفاوت اختصاص پیدا کند؛ به شرط آنکه تغییر کاربری باعث اختلال در کار کارکنان نشود.

برای بایگانی و تجهیزات مشترک جای مشخصی در نظر بگیرید

کمد اسناد، فایلینگ، چاپگر، لوازم مصرفی و تجهیزات شبکه باید جای مشخصی داشته باشند. اگر محل ذخیره‌سازی در نقشه پیش‌بینی نشود، احتمال دارد پس از استقرار کارکنان، کمدها در مسیر رفت‌وآمد قرار بگیرند یا روی میزها انباشت وسایل ایجاد شود.

استفاده از فضای ذخیره‌سازی مشترک یا کمدهای متناسب با نیاز هر واحد می‌تواند به استفاده بهتر از مساحت کمک کند. با این حال، حجم واقعی اسناد و وسایل باید پیش از انتخاب ابعاد و تعداد کمدها مشخص شود.

کدام چیدمان برای شرکت‌های در حال توسعه مناسب‌تر است؟

اگر قرار است تعداد کارکنان در ماه‌ها یا سال‌های آینده افزایش پیدا کند، بهتر است دفتر تنها برای نیاز امروز طراحی نشود. خرید تعداد زیادی میز با ابعاد نامتناسب یا چیدمانی که امکان جابه‌جایی ندارد، ممکن است در زمان توسعه شرکت هزینه‌های دوباره ایجاد کند.

۱. ظرفیت امروز و آینده را جداگانه محاسبه کنید

تعداد کارکنان فعلی، تعداد افرادی که هم‌زمان در دفتر حاضر می‌شوند و پیش‌بینی رشد تیم را مشخص کنید. سپس برای هر مرحله، تعداد جایگاه‌های ثابت و مشترک را جداگانه در نظر بگیرید.

برای نمونه، اگر شرکت اکنون به هفت میز نیاز دارد اما پیش‌بینی می‌کند در آینده به ده جایگاه برسد، باید بررسی شود آیا امکان اضافه‌کردن سه میز وجود دارد یا لازم است از ابتدا چیدمان متفاوتی انتخاب شود.

۲. از چیدمانی استفاده کنید که امکان تغییر داشته باشد

میزهای هم‌اندازه، تجهیزات قابل جابه‌جایی و مسیرهای دسترسی روشن، تغییر آرایش دفتر را ساده‌تر می‌کنند. در صورت نیاز می‌توان برخی میزها را به‌صورت گروهی قرار داد یا جایگاه‌های جدید را به یک ردیف اضافه کرد؛ البته این کار تنها زمانی مناسب است که فضای کافی برای حرکت و استفاده راحت از میزها وجود داشته باشد.

۳. مبلمان را بر اساس نقش هر واحد انتخاب کنید

همه کارکنان به یک نوع میز نیاز ندارند. واحد مالی ممکن است به فضای بیشتر برای اسناد نیاز داشته باشد، درحالی‌که کارکنان فروش یا تیم‌های دیجیتال ممکن است با میزهای جمع‌وجورتر کار کنند. انتخاب هدفمند ابعاد میزها می‌تواند بدون کوچک‌کردن بیش از حد فضای کاری، استفاده بهتری از دفتر ایجاد کند.

۴. پیش از خرید، چیدمان را روی نقشه آزمایش کنید

ابعاد میزها، صندلی‌ها، کمدها و تجهیزات مشترک را در نقشه وارد کنید. سپس بازشدن درها، حرکت صندلی‌ها و دسترسی به نقاط اصلی را بررسی کنید. اگر امکان دارد، محل میزها را با اندازه‌گیری روی کف دفتر نیز مشخص کنید تا محدودیت‌های واقعی بهتر دیده شوند.

اشتباهات رایج در محاسبه ظرفیت دفتر

• تقسیم مساحت دفتر بر سطح صفحه میز: این روش فضای صندلی‌ها، رفت‌وآمد و تجهیزات جانبی را نادیده می‌گیرد.
• درنظرنگرفتن محل درها و پنجره‌ها: ممکن است میز انتخاب‌شده در عمل مانع بازشدن در یا دسترسی به پنجره شود.
• خرید میزهای یکسان برای همه کارکنان: تفاوت وظایف و تجهیزات هر واحد می‌تواند به ابعاد متفاوتی نیاز داشته باشد.
• حذف فضای جلسه و ذخیره‌سازی از محاسبه: این فضاها پس از استقرار کارکنان به هر حال موردنیاز خواهند بود و نادیده‌گرفتن آن‌ها می‌تواند باعث شلوغی شود.
• چیدن میزها بدون بررسی حرکت صندلی: سطح میز به‌تنهایی نشان نمی‌دهد که کاربر می‌تواند راحت بنشیند، بلند شود یا از جای خود خارج شود.
• برنامه‌ریزی فقط برای تعداد کارکنان فعلی: رشد شرکت ممکن است خیلی زود چیدمان اولیه را ناکارآمد کند.
• تلقی‌کردن اعداد تخمینی به‌عنوان استاندارد قطعی: هر پلان شرایط مخصوص خود را دارد و باید جداگانه بررسی شود.

چک‌لیست پیش از خرید میز اداری

پیش از سفارش میزها، این موارد را بررسی کنید:

• مساحت قابل استفاده دفتر و محل ستون‌ها و فرورفتگی‌ها مشخص شده است.
• تعداد کارکنان فعلی و تعداد افراد حاضر در یک زمان مشخص است.
• نوع کار و تجهیزات موردنیاز هر جایگاه بررسی شده است.
• ابعاد میز و فضای لازم برای صندلی‌ها در نقشه قرار گرفته است.
• مسیر ورود، رفت‌وآمد و دسترسی به بخش‌های مختلف مسدود نیست.
• محل مدیریت، جلسه، بایگانی و تجهیزات مشترک مشخص شده است.
• امکان تغییر چیدمان در صورت افزایش تعداد کارکنان بررسی شده است.
• قبل از سفارش نهایی، ابعاد مبلمان با پلان واقعی تطبیق داده شده است.

جمع‌بندی: تعداد میز مناسب برای دفتر شما چقدر است؟

برای یک دفتر ۲۰ متری، بررسی حدود دو تا چهار میز؛ برای دفتر ۵۰ متری، بررسی حدود پنج تا نه میز؛ و برای دفتر ۱۰۰ متری، بررسی حدود ۱۰ تا ۱۸ میز می‌تواند نقطه شروعی برای برنامه‌ریزی باشد. این محدوده‌ها به میزان فضای اختصاص‌یافته به کارکنان، ابعاد میزها، شکل پلان و نیاز به مدیریت، جلسه و ذخیره‌سازی وابسته‌اند.

بنابراین، پیش از تصمیم‌گیری درباره تعداد نهایی، بهتر است ابتدا کاربری بخش‌های دفتر مشخص شود و سپس ابعاد مبلمان و مسیرهای دسترسی روی پلان قرار بگیرند. گاهی کاهش یک یا دو میز، فضای کاری مناسب‌تر و امکان توسعه آسان‌تری ایجاد می‌کند.

پس از مشخص شدن تعداد جایگاه ها و ابعاد مورد نیاز، می توانید مدل های مختلف را در صفحه میز اداری فطرس بررسی کنید و برای انتخاب چیدمان متناسب با فضای دفتر از کارشناسان مشاوره بگیرید.